Myoporum laetum herdem yeşil, çalı veya küçük bir ağaçtır. Myoporaceae ailesine ait olan bitkinin anavatanı Yeni Zelanda’dır. Herdem yeşil olan bu bitki 10 metreye kadar boylanabilir, kış sonundan ilkbahar ortasına kadar küçük beyaz çiçekler açar. Hızlı büyüyen bir bitkidir, önceleri güzel bir çatı yapar; fakat daha sonra yaşlı dallar bozularak dökülürler. Yapraklarında küçük yağ bezleri vardır, bunlar küçük sarı-beyaz noktacıklar halinde görülürler.  Bitki yaprakların bu görüntüsü nedeniyle diğer çalılardan ayrılırlar.

Myoporum laetum çiçekleri beyaz renkte olup, mor noktacıklar içerir. Meyveleri morumsu kırmızı renktedir. Süs bitkisi olarak yolların sınırlanmasında ve çit bitkisi olarak kullanılmaktadır. Ülkemizde fazla bilinmeyen bu bitki Amerika ve Avrupa’daki bazı ülkelerde, dikildiği yerlerden etrafa yayılarak, yerleşim alanları dışında kendine yer edinebilmektedir.

Miyoporum’un doğal bitki örtüsü içine yayıldığı bildirilmiştir.  Miyoporum yaygınlaştığı zaman gölgesinde diğer bitkiler büyüyememektedir. Myoporum’un yaprakları koyun ve ineklerde karaciğer hasarı yapabilecek kimyasal bir alaşım içerir, bu nedenle otlaklara yakın yerlerde, bitkinin yetişmesine izin verilmemelidir. Myoporum laetum çok sayıda tohum oluşturur, tohumlar bu meyveleri yiyen kuşlar tarafından uzaklara taşınabilmektedir.

Myoporum laetum’un üretimi, çelik veya tohumla yapılır. Tohumla üretim yapılacaksa, tohumların sekiz hafta süre ile stratifikasyon (soğuklama) a tabi tutulması uygun olur.

Felisya cinsi, 80 kadar türü kapsayan bir cinstir. Bu türler tek yıllık, çok yıllık herdem yeşil çalı veya çalıcıklardır. Vatanları, Arap Yarımadası, Tropikal Afrika ve Güney Afrika’dır. Bazıları dona dayanıklı, bazıları ise dona hassastır.

Felisya’lar mavi renkli, ortası sarı olan çarpıcı renkli ve yaz boyu açan çiçekleri nedeni ile yetiştirilirler.

FELİSYA-MAVİ PAPATYA Ülkemizde Felisya olarak tanınan Felicia amelloides, çok yıllık, herdem yeşil, bir çalıcıktır, boyu ve eni 50 cm i geçmez. Sık dallanma gösterir, gövdesi sıklıkla koyu kırmızı renktedir. Çiçekleri Aster ailesi (Yıldızgiller) çiçekleri gibidir, 18 cm yüksekliğe kadar uzayan çıplak saplar üzerinde yer alırlar, çiçekler diğer birçok papatyada olduğunun aksine, geceleri kapanmazlar.

Güney Afrika Pretoria daki bahçelerde, Felisya’ların çiçeklerinin tüm yıl boyunca açtığı bilinmektedir, ancak en fazla ilkbahar ve yazın açarlar. Normal şartlar altında bitki 5 yıl kadar yaşamaktadır.

Felisya hafif donlara dayanır. Kumlu veya çakıllı, hafif geçirgen ve bol kompostlu toprak bitki için idealdir. 3:1:5 veya 2:3:2 gibi oranlarda N:P:K içeren gübrelerin uygulanması önerilir. Su isteği aşırı değildir, toprak kurudukça sulanmalıdır.

Felicia amelloides üretimi tohum veya baharda alınan çelikler ile yapılır. Çelikle yapılan üretimde, büyüme hızlıdır, bitki aynı yıl içinde çiçek açar. Bitki toprağa dikildikten sonra hızlı büyür ve uzun yıllar boyunca bozulmadan kalır. Genç bitkilerin, büyüme sırasında alt seviyelerden kesilerek, kompakt ve bol dallı olmaları sağlanmalıdır. Yazın açan çiçek saplarının budanması, daha fazla çiçeklenmeyi teşvik eder. 3 yıl sonra bitki etrafa fazla uzamışsa, derin şekil budaması yapılması önerilir. Dondan zarar gören bitkiler, genelde tekrar sürerler, ancak bu durumda çiçeklenme daha geç olur. Mavi Felisya, genelde zararlılara karşı dayanıklıdır, fazla bakıma gereksinimi olmayan bir bitki olması, bahçıvanlar tarafından tercih edilmesinin nedenidir. Merkezimizde Mavi Felisya’nın alacalı yapraklısı da (variegata) bulunmaktadır. 

Peyzajda kullanımı: Starliçe (Strelitzia regina) altında, güneş veya yarı güneşli ortamda iyi bir yer örtücü olarak kullanılabilir. Mavi Felisya değişik tipte yaprakları olan birçok bitki ile kontrast teşkil edecek şekilde uygulanabilir. Birlikte kullanıldığı soğanlılar arasında,  Agapanthus (Şevkat Çiçeği), Eucomis autumnalis (Ananas Çiçeği), Hemorocallis fulva (Gün Güzeli) sayılabilir. Kontrast yaratmanın bir diğer yolu, gri-beyaz yapraklı bitkiler ile yeşil veya koyu renk yapraklıların birlikte kullanılmasıdır. Bu yolla rahatlatıcı bir etki sağlanır, örnek olarak Gazania rigens (Koyun Gözü), Helichrysum petiolare (Helikrizum), Ajania pacifica (Ajanya) sayılabilir. Koyu gri yapraklı Euryops pectinatus (Sarı Papatya) veya koyu kırmızı yapraklı Alternathera dentata ruby (Alternathera) ile de güzel bir zıtlık sağlanmaktır.

Eritrina (Mercan Ağaçları) lar Fabaceae (Baklagiller) ailesine aittir ve kırmızı cins olarak bilinir. Latince erythros kırmızı demektir ve bu grup bitkilerin parlak kırmızı çiçekleri ve tohumları nedeni ile cins adı olarak kullanılmıştır. Eritrina cinsi, Güney Afrika, Batı Hint Adaları, Brezilya ve Avustralya’da doğal olarak bulunan 170 den fazla türü kapsamaktadır.

Sahil Mercan Ağacı, ideal bir bahçe bitkisi olması ve benzersiz görünümü ile botanikçilerin, süs bitkisi yetiştiricilerinin, doğa severlerin ve amatör bahçıvanların ilgisini çeken bir ağaçtır. Erythrina Caffra özellikle, alev kırmızısı renkli (hafif portakala kaçan koyu kırmızı) çiçekleri nedeni ile ilgi çekmektedir. Üretim ve bakımının kolaylığı aynı zamanda uzun çiçeklenme süresi nedeniyle popüler bir süs ağacıdır. 

Sahil Mercan Ağacı, yaprak döken orta veya büyük sınıfına giren bir ağaçtır. Ağacın büyüklüğü, toprak ve iklim farklılıklarına bağlı olarak değişmektedir. Normalde 8–10 metre yükseklikte olmasına karşın, şartların isteğine en uygun olduğu sıcak sahillerde, orman içinde boyu 20 metreye ulaşabilir. Erythrina caffra ağacı, üstte düzgün bir açılım göstererek, parlak açık yeşil yaprakları ile yuvarlak güzel bir çatı oluşturur.

Diğer mercan ağaçlarında olduğu gibi yapraklar trifoliate (üç yapraklı) görünümdedir. Yaprakların hepsi kaideden uca doğru genişleyen, uçta sivrilen bir yapı (iskambildeki maça şeklinde) gösterirler. Uç yaprak, yandaki yapraklardan daha büyüktür. Yaprak sapı dikenli veya dikensiz olabilir. Yaprakları kardeş tür olan Erythrina lysistemon (Kutsal Mercan Ağacı) na çok benzer, bu nedenle çiçek açmamış iki türü birbirinden ayırmak zordur.

Çiçeklenmesi yapraklarının çıkmasından önce, soğuk kış günlerinde başlayıp ilkbahar süresince devam eder. Çiçekler kalın ve etli dalların sonunda, büyük salkımlar şeklinde, oluşurlar ve horoz ibiklerine benzerler. Erythrina caffra’da çiçeklerin taç yaprakları (petal) geniş, kısa boru şeklindedir, alt yarıları yukarı doğru dönerler ve çiçek erkek organları (stamen) dışarı çıkarak fırça ucu şeklinde görülürler. Erythrina lysistemon’da ise, taç yapraklar daha ince ve uzun bir boru oluştururlar, bunların erkek organcıkları dışarıdan bakmakla gözükmezler. Bir diğer farkta iki çiçek arasındaki renk farkıdır. Erythrina Caffra alev kırmızısı renkli (hafif portakala kaçan koyu kırmızı) çiçeklere sahipken, Erythrina lysistemon çiçekleri parlak kırmızıdır.

Meyveler fasulye şeklinde uzun, silindirik görünümdedir, uzunlukları 6-7cm e kadar olabilir. Tohum kılıfı açıldığında, küçük, parlak, mercan kırmızısı renkte tohumlar görülür, tohumlar daha sonra kahverengi-kırmızı renge dönerler. Çiçekler kokusuzdur, ancak parlak kırmızı renkleri dolayısı ile çeşitli dölleyici (pollinatör) kuşları çekici özelliği vardır.

Erythrina caffra subtropikal bir ağaçtır, hafif donlara dayanır, toprak bakımından fazla seçici değildir, doğasında da kumlu, killi, sulak ve kurak kalanlarda yetişebilmektedir. Büyük ağaçlar şiddetli donları da atlatabilmektedir, ancak şiddetli dondan sonra o yıl çiçek açmazlar.

Tüm eritrina türlerinin tohumları zehirlidir. Erythrina caffra yapraklarının koyun ve ineklere zehirli olduğu bildirilmiştir. Sahil Mercan Ağacı’nın üretimi tohumladır, tohumlar kolaylıkla çimlenirler. Bir diğer üretim şekli kalın odunsu dallardan yapılan çelikleme iledir. Bunun için çelikler, bitki kış uykusundan uyanmak üzereyken alınmalı ve odunsu dalların çapları 4cm den az olmamalıdır. Genelde bitkinin büyümesi çok hızlıdır.

Peyzajda, soliter, grup olarak veya patika kenarı ağacı olarak kullanılmaktadır. Büyük ölçekli kaya bahçelerinde de kullanılabilir. Tam güneş gören ve iyi drenajlı topraklarda daha iyi sonuç alınır.

Eritrina (Mercan Ağaçları) lar Fabaceae (Baklagiller) ailesine aittir ve kırmızı cins olarak bilinir. Latince erythros kırmızı demektir ve bu grup bitkilerin parlak kırmızı çiçekleri ve tohumları nedeni ile cins adı olarak kullanılmıştır. Eritrina cinsi, Güney Afrika, Batı Hint Adaları, Brezilya ve Avustralya’da doğal olarak bulunan 170 den fazla türü kapsamaktadır.

Mercan Ağacı, küçük veya orta boy ağaç ölçüsünde kabul edilebilen, yaprak döken, güzel taç yapısı ve parlak kırmızı çiçekleri ile ilgi çekici, güzel bir ağaçtır. Boyu genelde 10 metreyi geçmez. Doğal olarak Güney ve Batı Afrika’da bulunmaktadır. Erythrina lysistemon ilginç ve çarpıcı çiçekleri nedeni ile en çok tanınan ve peyzaj amacı ile kullanılan Güney Afrika ağaçlarındandır.

Mercan Ağacı’nın gövdesi düzgün, koyu gri veya gri kahve renktedir. Gövde üzerinde ucu kıvrık, kısa, koyu renkli dikenleri vardır. Bu dikenler, çok sık değildir, gelişigüzel dağılmış olarak bulunlar ve dallar üzerinde de devam ederler. Yaprak dizilişi “trifoliate”dır, 3 yaprakçık sapla birleşerek bir birleşik yaprak oluştururlar, yaprakçıklar oldukça büyüktür,  her biri 17x18 cm boyuta ulaşabilirler. Erythrina lysistemon, ilkbahar başında, henüz yapraklar çıkmadan çiçek açar. Çiçekleri alev kırmızısı renkte, uzun kalın saplar üzerinde, 9 cm uzunluğundadır. Çiçekten çıkan tatlı, kokulu özsu birçok böcek ve küçük kuşu çekmektedir. Meyveleri fasulyede olduğu gibi uzun silindirik yapıdadır, renkleri siyah, uzunlukları 15 cm kadar olabilir. Meyve kılıfı açıldığında içinde parlak kırmızı renkli, üzerlerinde siyah göz şeklinde tek bir lekesi olan tohumlar görülür, bunlara “Şans Fasulyesi” denmektedir.

Güney Afrika da birçok kabile Mercan Ağacı’nın tıbbi ve büyü özellikleri olduğuna inanmaktadır. Ağacın içerdiği birçok alkoloidlerden bazıları zehirli olmakla birlikte, mikrop kırıcı, iltihap giderici ve ağrı dindirici özelikleri vardır.

Erythrina lysistemon sıklıkla Erythrina caffra (Sahil Mercan Ağacı) ile karıştırılır. Erythrina caffra sahil veya nehir kıyısındaki ormanlarda bulunmaktadır ve genelde Erythrina lysistemon dan daha büyüktür. Çiçek açmamış ağaçlardan hangisinin Caffra, hangisinin lystemon olduğunu ayırt etmek çok zordur. Erythrina caffra çiçekleri portakal-kırmızı renkte (nadiren krem rengi), lystemon çiçekleri ise alev kırmızısı renktedir. Erythrina caffra çiçeklerinin petalleri kısa ve geniştir, bu nedenle stamenler dışarı doğru uzanarak favori (saç) şeklinde görülürler.

Mercan Ağacı, hızlı büyüyen, özel istekleri olmayan bir ağaçtır. İdeal büyüme şartları için, iyi havalanan, drenajı düzgün olan, iyi yapıda bir toprak gerekir. Susuzluğa dayanıklı olmakla birlikte, bol sulandığı takdirde daha hızlı büyür. Dona hassastır, erişkin ağaçlar, kısa süreli -7° soğuğa dayanabilirler, genç ağaçlar dona dayanıklı değildir. Erythrina lysistemon tohum, çelik veya dal çeliğinden kolaylıkla üretilebilir. Tohumlar ilkbahar veya yazın dikilmelidir. Çelikler de ilkbahar ve yazın hazırlanır. Kalın ve uzun dallardan yapılan dal çelikleri için en uygun zaman, kış veya ilkbahar başıdır. Dal çelikleri kesildikten sonra birkaç gün dinlendirilir, uygun vasata veya kuma dikilirler, burada fazla sulamadan kaçınmak gerekir.

Peyzajda kullanımı: Park ve bahçeler için çok güzel bir örnek ağaçtır. Cadde ve bulvarlarda ağaçlandırma için de uygundur. Özel bahçelerde, özellikle yazın gölge, kışın da güneş arzu edilen noktalara dikimde seçilecek bir ağaçtır.